در را گشودم
زمین را برایم فرش کرده اند
قرمز نه ... سیاه بود ... سیاه !
و چه گـــــــــــــــرم ... صورتم را نوازش می کـرد
التماس بود و آتـــــــــش
فرش زمین می سوخت
خـبری از ابــرها نـبـود
انــگارهواهم ، با من هـــــم درد بود
نه تختی بود و نه دفتری
هر چه بود اوهـــــام بود ...
1 نظرات:
قشنگ بود...
آزادی در استفاده از واژه ها...موفق بود!
ارسال يک نظر